Heimesnikra jordbær

Jordbær er toppen av sommarlukke. Dei siste åra har det vore smått med slike lukkestunder, og frustrasjonen har vore påtakeleg. Og for ei glede då, når den først kjem! Dette er ei søt og saftig sanseleg lukke, vel verd å vente på. Så i dag er vi i hageblogg-hjørnet, med sjølvhjelpstips til andre frustrerte fruer utan jordbær.

DSC_0535[1]

Det er ei hake ved det å ha ein travel bonde som mann: Prioriteringa er hard. Mjuke verdiar og fruentimmersyslar – slik som jordbæråker – har ein tendens til å falle ut. Det vart ikkje tid i år heller. Noko anna var viktigare. Noko anna har alltid vore viktigare – i mange år.

Sett slikt! Korleis kan noko vere viktigare enn jordbær? Smaken av livskvalitet og lukke i eitt, einaste, saftig jafs. Ei smaksbombe som eksploderer i ganen og skaper dei vakraste bilde i sansane. Men slik er det no ein gong. Og det å få ein mann og ein traktor i gang med å lage jordbæråker, det har vist seg å vere ei uoverkommeleg oppgåve. Då må ein grave fram den nedstøva plogen frå lengst bak ein-eller-annan-plass, pløgje og bearbeide jorda, skifte til skuffe på traktoren, hente møk, gjødsle, blande, kanskje til og med harve, kjøpe plast, trekkje plasten over, feste, plante….Det må skje på rett tid i sesongen, alt utstyr må fungere, vêret må vere lagleg, humøret bør vere på topp og ingen andre presserande oppgåver kome i vegen. Altså: Berre å gje opp.

Men for to år sidan tok frua saka i eigne fruentimmerhender. Ved hjelp av to middelmådig motiverte søner med hammar og spikar, vart det sett i verk reserveløysing. Tre pallar vart dekte med duk, snudde opp ned og fylte med sauemøk og jord. Vi tok oss til rette i gjødselkjellaren og spadde i trillebåre, kjøpte butikkjord og fylte i.(Forferdeleg amatørmessig og kvinnfolkaktig, sjølvsagt, ikkje til å snakke om for ein bonde.)
Nytt lag med duk på toppen, og så plante. Dekke med bark, og vente ein vinter eller to.

Sjølvsagt avslørte det seg sviktande dømmekraft og ikkje-berekraftige val. Kantklipparen spjera sjølvsagt opp duken når graset  rundt kanten skulle bekjempast, og vi måtte komme opp med nye løysingar. Så i fjor vart det påspikring av fjøler rundt kanten, skeivt og stygt vart det. Og i år vart det nytt konsept med ei stripe duk rundt kanten og steinsetjing – for å stoppe graset og tone ned dei stygge fjølene frå i fjor.

DSC_0537[1]Men så kom belønninga!

DSC_0534[1]

Så no er det endeleg jordbær å finne – for ei lukke! Endåtil har eg fått lurt nokre ned i frysen, og gler meg allereie til å hente dei fram på ein aldeles motbydeleg, kald og rå vinterdag. Jordbær i frysen har vore mangelvare i ti år,minst!

For ei glede å hauste så gode frukter av sitt eige, amatørmessige arbeid, med enkle midlar.  Og mannen med viktigare ting å gjere må no innrømme at det er ein god ting med litt jordbær i hagen. Han blir no stendig sett snikande under bærnettet etter modne bær, av og til litt snurt, fordi det nettopp var plukka.

Så no har kjerringa fått blod på tann, og tenkt ut ei ytterlegare forbetring av konseptet. Så i løpet av sommaren skal ein ikkje sjå vekk frå at jordbærhagen har fått utviding med ein 2-3 pallar til.

DSC_0540[1]

 

 

 

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s