Inn for landing

«We’ve had a really good time. Thank you for it all.» Det unge nederlandske paret kjem opp frå båten. Solbrende i ansiktet og med tre fiskar som dagens fangst. Dei har vore her i ei veke og reiser i morgon tidleg. Dei kom for å roe ned frå det stressande livet i Nederland, og det har dei fått gjort. Lese, drukke vin, sett ut på fjorden. Besøkt Nigardsbreen og Hopperstad stavkyrkje. Og køyrt båt.

I kårhuset har eit middelaldrande tysk par hatt sine rolege dagar. «We don’t need a boat, we just want to sit and look at the fjord.» Dei har feriert i feriehus i Norge i ti år, og veit kva dei vil ha. I dag reiste dei vidare til neste etappe av ferien, i Olden. «It’s a nice house, we really like it!»

Det har vore ei merkeleg veke. Ein milepæl er nådd. Tida som utleigebyrå-feriehusutleigarar har starta. Gjestene som vi har tenkt på, sett for oss og førebudd oss på å ta imot så lenge har materialisert seg som levande menneske.  Dei er her og vandrar på bøen og står på berget og ser på fjorden og cruiseskipa som glir forbi i kveldssola. Dei lèt vel om staden og vèret, som har velsigna oss og dei med ein pangstart på feriesesongen.

Vi går rundt med uvant låge skuldrar og smakar på kjensla av å ha passert ein milepæl, ei målsnor. Det er eit gamalt mål som er realisert. Vi har snakka om turisme som satsing sidan første gong vi kom hit, i 1987. Reguleringsplanen for hytter på Klævoldsneset var gjennom ein tre år lang og kostbar runddans i byråkratiet tidleg på 2000-talet. Sperrestova vart riven i 2008, påbegynt gjenoppbygd i 2010. Huset var rydda og oppussinga starta i 2012. Dei siste to åra har vore ei meir eller mindre samanhengande arbeidsøkt.

Og sjølvsagt vart det ei halsing for å bli klar med alt den siste veka. For ei mengd detaljar! «Djevelen er i detaljane», seier dei, og det er lett å skrive under på. Vi har kryssa av på dei detaljerte listene frå utleigebyrået for begge husa: To knivar, gaflar, skeier og teskeier pr. person. Kakeskeier. Vinglas, ølglas, champagneglas (det siste droppa vi). Dørslag, potetskrellar, vinopptrekkar, boksopnar (der enda eg opp med å kjøpe dobbelt sett). Åtte kleshengarar pr.person. Grillbestikk, parasoll, solstolar, puter til utemøblane (og så må vi jo ha putekassar til putene!). Vaskemiddel, klesklyper, oppvaskklutar, kjøkenhandkle. Er det nok panner? Og lòk til steikepanna fekk eg ikkje tak i (søren òg!). Til slutt gjekk det heilt i surr i hovudet.

Og så kjensla når alt har landa. Når kvar minste potetskrellar ligg trygt i skuffa, klutane er fint stabla, badstuomnen er montert og endeleg verkar som han skal. Når naustet endeleg er rydda, og redningsvestane heng fint på knaggar på veggen.  Flytebrygga ligg der og duppar med snubleplankar langs kantane, bildekk på sidene, landgang med rekkverk, fint festa i murkanten på kaia som vart støypt i to møysommelege omgangar. Hellegangar og trappetrinn, sløyebenkar, vatn og lys, platning med bord og blomstrar. Graset er slege i stiar og på plenar. Og sola skin attpåtil  uvanleg villeg, fleire dagar på rad, og vi kan gå glade og småputle og kjenne oss så uvant lette, utan det vanlege bli-ferdig-åket over nakken.

«Gubbevaremegvel for ein innsats vi har lagt ned!» seier husbonden, han står i kjøkenglaset og skodar ut over herlegdomen. Og han har heilt rett. Så no er det på tide å lande, puste med magen, kjenne på solstrålane. No kan vi suge på karamellen ei lita stund, og vente på at dei neste gjestene kjem.

Kva vi no skal finne på? Jau, no blir det rydding og reorganisering. Noko må nødvendigvis ha vorte forsømt i kampens hete, og det har tårna seg opp med rot i kulissane.
I redskapshuset står ein gammal, havarert traktor og fungerer som stativ for alskens tilfeldig verktøy, søppel og rot. Framfor står ein halvbrukt palle med ved, ulekkert dandert med ymse utstyr. Søppel-lageret på låven er fullt og trugar med å ete seg utover all mark. Eige hus har vore vanskjøtta og forsømt, skuffer og skåp skrik på rydding, og krokane ventar med støv, skit og spindelvev. Det skal bli godt å endeleg kunne tak i det.
Men det blir ikkje før skulen sluttar. Og ikkje før regnet kjem. Inntil vidare er det sol og glede.

DSC_0462[1]

 

 

1 thought on “Inn for landing

  1. Herleg å lese!
    For kva hadde vel ein slik innsats og «landing» resultert i …om ikkje anna måtte vente litt i prossessen?!(:-)
    Lykke til vidare!

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s